من عاشق نیستم

من عاشق نیستم

فقط گاهی حرف تو که میشود ...

دلم مثل اینکه تب کند ،گرم و سرد میشود

توی سینه ام چنگ میزند آب میشود

تنگ میشود ...!

من عاشق نیستم !

فقط شبها بدون آغوشت ، نمی توانم بخوابم

روزها دلتنگت میشوم !

از دیدنت سیر نمی شوم !

عطرت روحم را به پرواز در می آورد

کنارم که هستی زمان بی معنا می شود

یک نگاه گرم و لبخند مهربانت ،

دلم را قرص می کند گرمای دستانت ،

آب روی آتش این روزهایم هست

من عاشق نیستم

فقط حرف تو که می شود

دیگر هیچ چیز نمی شنوم جز نام " تو"

من عاشق نیستم

اما مدام مینویسم

از آب باد ، درخت ، تو ، مرگ مینویسم

و غرق میشوم بی آنکه دست و پایی بزنم

مینویسم از باد و پرواز میکنم

بی آنکه هراسی از سقوط داشته باشم .

مینویسم از درخت و سبز شوم بی هیچ درنگی

مینویسم از تو و بعد به آرامی اسمت را

میبوسم بدون آنکه کسی ببیند

مینویسم از مرگ و میمیرم

من به همین سادگی احساس میکنم تو در

من رشد کرده ای و من "تو" شده ام

اما گمان نمیکنم " عاشقت " شده باشم !

علیرضا مشرقی

پسری از نسل درد

این روزها دیگر تعداد موهای سفیدم را نمیدانم گاهی......